| • چکیده : |
,"درختی در لبهی درهای رشد كرده بود و تمام مدت به فاصلهی بین دو زمین و عمق دره میاندیشید. درخت، آرزو داشت فاصلهی بین دو زمین را پر كند و آن دو را به یكدیگر پیوند دهد. روزی شخصی به این آرزوی درخت جامهی عمل پوشاند. او درخت را قطع كرد و از آن پلی ساخت تا دو سرزمین را به یكدیگر وصل كند. پل به آرزویش رسیده بود. با وجود این دریافت، مهم مرتبط كردن دو سوی دره به یكدیگر نیست، مهم این است كه عمق دره پر شود، مهم این است كه بین این دو سو، فاصلهای وجود نداشته باشد و درهای نباشد. روزی دو نفر از دو سوی پل با یكدیگر آشنا شدند و تصمیم گرفتند كه با هم به زندگی ادامه دهند. آنها با علاقه بر روی پل كلبهای ساختند و در آن به زندگی مشغول شدند. اما پل آرزوی دیگری داشت. میخواست عمق دره را پر كند. به همین دلیل خود را با كلبه به پایین انداخت تا سیاهی و تاریكی بین دو سرزمین را بپوشاند و آنها را به یك سرزمین واحد تبدیل كند." |