| • چکیده : |
,"شاعر در مجموعة حاضر، شعر را نه از دید شاعرانگی، بلكه تنها برای ظرفیت بالایش در ساخت فضاهای هنری، به عنوان زبان روایی خود برگزیده است و میكوشد تا به بررسی روند ادراكات و تجربیات انسان معاصر بپردازد. بر این اساس مفاهیم در قالب پنج مقوله، مسیری را ترسیم میكنند كه آدمی در جریان رشد آگاهی خود، آن را میپیماید. هر معنا با دیباچهای آغاز شده كه بیانگر حال و هوای آن معناست. پارهای از عنوانهای این شعرها عبارتاند از: دام؛ پرهیز؛ همایون؛ نوازش؛ آینه؛ مهمانی؛ سفر؛ این روزها؛ كودكانه؛ بوی خاك؛ آواز بیقرار؛ در آغوش باد؛ ماه و خورشید؛ آری برای تو؛ كولیان؛ نامة دل؛ و منصورگون." |