| • چکیده : |
,"احد كوه كوتاهی است، به ظاهر ارتفاع چندانی ندارد اما بلند‌ترین كوه همت عالم است. بیش از هفتاد قله دارد. از این قله‌های بلند باید "علی (ع)"، "مصعب"، "ابو دجامه"، "سعد بن ربیع"، "نسیبه" و بسیاری دیگر از جانبازان و شهیدان را نام برد. در دامنه‌ی همین كوه بود كه هفتاد و سه تن به شهادت رسیدند. در این كتاب ابتدا ماجرای اسلام آوردن دو برادر به نام "حویصه بن مسعود" و "محیصه بن مسعود" آمده است، سپس چگونگی قتل زنی یاوه‌گو به نام "عصماء بنت مروان" به دست پیرمردی روشن‌ضمیر به نام "عمیر بن عدی خطمی" بیان می‌شود. این زن شاعری وقیح بود كه با اشعارش به ساحت مقدس پیامبر اسلام توهین می‌كرد و پیر روشن دل در نیمه‌شبی خنجرش را در قلب او فرو برد. پیامبر (ص) این عمل او را نمونه‌ای از "امدادهای غیبی" توصیف كرد. اصلی‌ترین قسمت تشكیل‌دهنده‌ی كتاب ماجرای جنگ احد از آغاز تا پایان است. در این‌باره می‌خوانیم: قریش و قبایل هم‌پیمان با 3000 (سه هزار) نیروی مسلح آماده‌ی حمله به مدینه شدند. قبل از رسیدن به مدینه، پیامبر از لشكركشی آنان مطلع شد و پس از تشكیل شورای نظامی، قرار بر این شد كه مسلمین برای دفاع از مدینه به بیرون شهر رفته و در احد و اطراف آن سنگر بگیرند. پیامبر حفاظت از گردنه‌ی احد را به تیراندازان ماهری داد و اهمیت آن منطقه را به آنان گوشزد كرد، اما متاسفانه این سنگربانان پس از پیروزی مسلمین برای جمع‌آوری غنایم محل ماموریت خود را ترك كرده و باعث شكست مسلمین شدند. بخش پایانی كتاب به دلاوری‌های بزرگانی چون "علی (ع)"، "حمزه سید الشهدا"، "رفاعه بن وقش"، "مصعب"، "ابو دجانه" و... اختصاص یافته است." |