| • چکیده : |
,"«سانتیاگو»، پیرمردی نحیف، لاغر و بیهویت بود و تنها با قایقی در گلفاستریم ماهی میگرفت. 84 روز میگذشت، او ماهی نگرفته بود، پسركی به نام مانولین كه نقش شاگرد او را داشت، با او همراهی میكرد. پیرمرد همة آموختهها، تجربهها و حاصل همة عمر خود را به پسرك هدیه میكرد و پسرك به او خدمت مینمود و به او احترامی عمیق میگذاشت. روستاییان آنان كه اهل حرفة ماهیگیری نیستند، مانند پدر و مادر مانولین، پیرمرد را بدبیار میدانستند و به سبب فقر تحقیرش میكردند. اما در واقع آنها عمق پیرمرد را نمیشناختند و در ظاهر و سطح او نیز، چیزی جز مردی شكسته، بختبرگشته و فقیر كه خود محتاج كمك است، چیزی نمییافتند. ولی پیرمرد دارای خصوصیاتی چون شجاعت و شكیبایی بود و طاقت رنج كشیدن را داشت. پیرمرد بعد از 84 روز كه دستخالی از دریا برمیگشت، دست به كار بزرگی زد و دوباره به دریا بازگشت." |