| • چکیده : |
مخاطبان در كتاب حاضر، با تحلیلها و تفكراتی درباره تحول و كاركرد اساسی صحنهپردازی" در دهههای اخیر آشنا خواهند شد. به تصریح كتاب: "مقصود در این جا متن و فرمهای جدید متن تئاتری نیست، بلكه آن چیزی است كه در اكثر كارها، از جمله متاخرترین آنها ـ مثل كارهای ژان پییر رونگرت ـ فقط به طور مختصر بدان پرداخته شده است: مولفههای صحنهای ویژه تئاتر نو، شرایط و نتایج زیبایی شناختی و تئوریك آنها.... مخاطب این كتاب، خوانندهای است كه كم و بیش با تفكرات ژان پییر سارازاك، رونگرت، میشل دوچ، ژان ژوردوی، ژان فرانسوا پییره و دیگر نظریهپردازان و نویسندگان خلاق درباره نوشتار صحنهای معاصر آشناست، مخاطبان این كتاب كسانی هستند كه مایل به تعمق در تحلیل وسایل صوری هستند، ولی نه در آنچه مربوط به متن است بلكه بیشتر در آنچه مربوط به تئاتر به عنوان هنر كاركرد صحنهای است كه از آن برای خود متن نیز دور نماهای نوینی تجلی كردهاند.... تئاتر پست دراماتیك تئاتری است است خواهان "یك حادثه صحنهای، كه چنان ارائه و عرضه خالص تئاتری باشد كه هرگونه اندیشه بازسازی و تكرار واقعیت را نابود كند" (ژان پییر سارازاك). تئاتر پست دراماتیك میتواند مونتاژی از عوامل غنایی، حماسی و دراماتیك (به قول سارازاك "راپسودیك") بسازد، بی آن كه مفاهیم را به ویژگی ساختارهای زبانی اطلاق كند، آن جا كه میتواند تقارب فوقالعاده "واقعی"، روزمره و وارفتگی ظاهری را پیدا كند. در این نقل و انتقال نوعی، خواننده فرانسوی به راحتی اهمیت تحولات در حوزه هنرهای میدانی و نیز در برخی فرمهای تئاتر كوچه، در كاربری عروسكهای نمایشی و تاثیر آشكار تئاتر توام با رقص را احیا خواهد كرد". كتاب حاضر در قالب این موضوعات شكل گرفته است: "پرولوگ"، "درام"، "درام و دیالكتیك"، "ما قبل تاریخ از ماقبل تاریخ تئاتر پست دراماتی"، "پانورما"، "نشانههای تئاتری پست دراماتیك"، "نمونهها"، "پرفرمانس ـ تئاتر و پرفرمانس"، "متن ـ فضا ـ زمان ـ بدن" و "اپیلوگ"." |