| • چکیده : |
,"مجموعه‌ی حاضر در هفت فصل تدوین شده است: "پیشینه‌ی نمایش در ایران"، "انواع نمایش‌های ایرانی"، "تعزیه در ایران"، "تقلید"، "نوآوری در تئاتر ایران"، "گزارش خان ملك ساسانی درباره‌ی ایران" و "یك مكتب جدید تئاتری در ایران". آن چه در این مجموعه می‌خوانیم بدین شرح است: "با آن كه برخی، یونان را خاستگاه تئاتر در جهان دانسته‌اند اما سرچشمه تئاتر در مشرق زمین و از جمله در ایران بوده است. آیین‌های ایرانی مانند "سووشون" و مراسمی همچون "میرنوروزی"، "چمر (آیین شبیه‌سازی مردگان)" و ده‌ها نمونه‌ی دیگر، نشان دهنده‌ی ذوق ایرانیان در نمایشی كردن رخدادهای تاریخی است. بعد از دوره‌ی قاجار و آشنایی ایرانیان با تئاتر فرهنگ، ایرانیان توانستند هویت ریشه‌دار خود را به مرور بازیابند كه سهم "عبدالحسین نوشین"، در این میان برجسته‌تر از تلاشگران دیگر بوده است"." |