| • چکیده : |
نگارنده در آغاز، اطلاعاتی مختصر درباره عوامل تشكیل دهنده نمایش (كارگردان، بازیگر، لباس، نور، گریم و وسایل صحنه) به دست میدهد؛ سپس این موضوعات را همراه با نشانههای آن مطرح میسازد: بازی (play)، میم (Mime)، پانتومیم، تراژدی، كمدی، كمدی فرس (Farce comedy)، درام، پرولوگ، منولوگ، نمایشهای میستری (Mytery play) و نمایشهای (Miracle play). به تصریح نگارنده: یك اثر دراماتیك مربوط به هر دورهای كه باشد واجد مجموعهای از نشانههاست، جریان گفتار معمولی، نظامی مركب از بسیاری نشانههای گوناگون است. سخن هر یك از شخصیتها نمودار حالت روحی وی و در عین حال نشانه سطح فرهنگی و اجتماعی اوست. لباس یك شخصیت در نمایش در عین حال كه شئ است... واجد ساختاری از نشانههاست و گواه تعلق به ملیت، موقعیت اجتماعی، اقتصادی و همچنین خاستگاه اندیشه، سن و سال و نیز تمایلات اعتقادی اوست. نشانهشناسی امروز بر میزان درك ما از یك اثر بسیار افزوده است"." |