| • چکیده : |
,"هنر تئاتر قدمتی دیرینه دارد، یونانیان كه مردمانی بسیار خلاق بودند این هنر مردمی را در سدة ششم پیش از میلاد ابداع كردند. در آغاز سدة ششم پیش از میلاد، رومیان كه مردمانی اهل عمل بودند، نمایشنامهها، شخصیتها و صحنهپردازیهای یونان را با نیازهای خود سازگار كردند. نمایشنامهنویسان و تهیهكنندگان یونان و روم باستان تقریبا همة عرف و آیین و تمرینهای مربوط به نمایش را پایهریزی كردند كه تا امروز نیز از آنها پیروی میشود. نویسنده در كتاب حاضر، اذعان میدارد كه همة ما مفاهیم مربوط به هنر تئاتر، چون تراژدی، كمدی، دلقكبازی، قطعههای موزیكال و نیز مفاهیم بازیگری، كارگردانی، لباسهای ویژة بازیگری، صحنهپردازی، صحنههای متحرك و حتی جوایز بازیگری و بلیت تئاتر ریشه در یونان و روم دارند. به زعم نگارنده، در نزد این مردم باستانی، مخصوص یونانیان، تئاتر تنها نوعی تفنن به شمار نمیرفت، از آنجا كه نمایشنامهنویسان و بازیگران، احساسات، عواطف و تجربیات خود بنیادی انسان، همان عناصر بیان شده در شعر را مجسم میكردند، تئاتر گونهای شعر تلقی میشد. در واقع تئاتر نیز، با به نمایش درآوردن سخن شاعران در برابر تماشاگران، از طبیعت یا از زندگی تقلید میكند." |