| • چکیده : |
,"تاراس بولبا یكی از سرهنگان قدیمی و اصیل قزاق، و به طرز وحشتناكی لجوج، یكدنده و مصمم بود. او در سالهای دشوار محنتزای سدة پانزدهم در گوشهای نیمهكوچنشین اروپا زیسته بود و در آن سالها تمامی نواحی متمدن جنوبی «روسیه» را «كنیاز»ها و مالكین آنها ترك گفته بودند. تمامی آن نواحی در اثر تاخت و تازهای خانمانبرانداز وحشیان مغول مبدل به ویرانه گردیده و به كلی سوخته و نابود شده بود. تاراس بولیا، در آن هنگام انسانی بود كه از خانه و كاشانهاش محروم شد. وی ناخودآگاه دل به دریا زده و روحیة از خودگذشتگی و شهامت و مردانگی كسب میكرد. این انسان در كانون آتش و خون زندگی میكرد، پیوسته در معرض هجوم و جنگ میزیست و به طور دائم مورد تهدید و خطر قرار داشت. بعد از سالها او تصمیم گرفت تا با دو پسر رشید خود استاپ و آندری به زاپاروژیة اكران برود و افتخارات قزاقی خود را با جنگاوری پسراناش بازیابد." |