| • چکیده : |
,"بی‌خردی زمان و مكان نمی‌شناسد؛ بی‌زمان و جهان‌شمول است ـ اگرچه عقاید و عادات هر زمان و هر مكان خاص، شكلی معین بدان می‌دهد؛ ارتباطی به نوع نظام ندارد: هم سلطنت ممكن است موجد آن باشد، هم حكومت یك اقلیت قدرت‌طلب (الیگارشی)، و هم مردم‌سالاری. بی‌خردی ویژة ملت یا طبقة به خصوصی هم نیست. طبقة كارگر و حكومت‌های كمونیستی نمایندة آن، همان‌گونه كه تاریخ دوران اخیر به خوبی نشان داد، در مسند قدرت، بخردانه‌تر یا كارسازتر از طبقة متوسط عمل نكردند. ممكن است پرسیده شود از آن‌جا كه اصرار در كژاندیشی یا در بی‌خردی جزء فطرت آدمی است، آیا می‌توان از حكومت‌ها انتظار دیگری داشت؟ مسالة نگران‌كننده آن است كه بی‌خردی حكومت، اثر بیش‌تر بر شماری بیش‌تر می‌گذارد تا بی‌خردی‌های فردی. از این رو حكومت‌ها وظیفة سنگین‌تری دارند تا بر طبق عقل و خرد رفتار كنند. نگارنده در كتاب حاضر، به بیان جنگ‌ها، از جنگ تروا در دوران باستان و جنگ ویتنام در دوران معاصر، پرداخته و بی‌خردی‌های حكومت‌ها و خردمندی‌های آنان را بررسی كرده است." |