| • چکیده : |
نویسنده در این كتاب، طی داستانی كوتاه و مصور سعی می‌كند ترس كودكان از تاریكی را از بین ببرد و نشان دهد كه ترس از تاریكی ناشی از وهم و خیال است و واقعیت ندارد .در این داستان، دختربچه‌ای به اسم ((ماندانا)) از برادرش ((سیاوش)) می‌خواهد عروسكش را كه در حیاط مانده برایش بیاورد، چون او در تاریكی شب در حیاط چیزهای ترسناكی را مشاهده می‌كند .سیاوش چراغ قوه را برمی‌دارد و دست خواهرش را می‌گیرد و به حیاط می‌برد و همه جا را به ماندانا نشان می‌دهد و تاكید می‌كند كه تاریكی شب مثل بستن چشم‌ها با پارچه است .همه چیز مثل روز است و در جای خود قرار دارد و در شب تغییری نمی‌كند .پس ترس از شب ناشی از توهم است .آنها عروسك را به راحتی پیدا می‌كنند و بدین ترتیب ماندانا ترس از تاریكی را كنار می‌گذارد . |