| • چکیده : |
,"در طول تاریخ همواره اندیشه‌ی تداوم اجرای عدالت اجتماعی در سراسر جهان در راستای مسیر اهداف اخلاقی وجود داشته است. در تاریخ برخی روش‌های توسعه‌طلبی كشورگشایان و گسترش قدرت‌های مختلف و به ستوه آمدن ملت‌ها و طغیان و انقلاب آن‌ها در برابر تحمیلات حكومتی و برای استقرار یك توازن اجتماعی دیده می‌شود. نگارنده در كتاب حاضر نخست مبنای تمدن‌های بشر را بررسی می‌كند و سپس به معیارهای زمامداران مختلف در طول تاریخ از جمله زمامداران هخامنشی در ایران می‌پردازد. نیز قدرت سلطه‌گرایان اموی و عباسی، حملات تاتارها به ایران و برخی از جنگ‌های قرن بیستم را بیان و در ادامه روش كشورگشایی و مردم‌داری كوروش هخامنشی را با فاتحان قرن بیستم مقایسه می‌كند. در پایان نیز موضوع صلح جهانی و نحوه‌ی دست‌یابی به این هدف بزرگ را مطرح می‌سازد." |