| • چکیده : |
,"این مجموعه گزیده‌ای است از شعرهای شاعر كه دفترهای متعددی چون"هم‌چنان تا نمی‌دانم چه وقت"، "من سپر تمام مادران زمینم"، "همسایه! چیزهایی امشب به یادم می‌آید"، "شبانی كه دست‌های خدا را می‌شست"، "كتاب آب" و "كتاب هیچ" را شامل می‌شود. هر دفتر خود چندین شعر را دربرمی‌گیرد كه بیش‌تر در قالب شعر سپید سروده شده‌اند. دو دفتر دیگر، یكی با نام "سطح نو"، سخنان شماس خراسانی، عارف قرن هیجدهم و دیگری "نازك‌پری"، كه ترانه‌ی بلندی به زبان عامیانه است، نیز ضمیمه‌ی كتاب است. اشعار كتاب در فاصله‌ی سال‌های 1367 تا 1385 سروده شده‌اند. از جمله این اشعار می‌توان به "بیا آواز بخوانیم"، "شاعر و مهتابی"، "شبانه كه می‌آید"، "بی‌صورت"، "جاده مرا دور می‌كند"، "من پر از حرف‌های مردمان از یاد رفته‌ام"، "من توام"، "شرمساری بزرگ"، "نومیدی هم زمزمه‌ای است" و... اشاره كرد." |