| • چکیده : |
,"«ابوبكر محمد بن زكریای رازی» ـ حكیم، فیلسوف، فیزیكدان، شیمی‌دان و طبیب برجستة ایرانی و معروف به طبیب المسلمین و جالینوس العرب ـ در سال 251 هجری قمری در ری به دنیا آمد و در همان جا رشد یافت. وی نخست پیشة زرگری داشته و به صنعت اكسیر می‌پرداخته است و چون بر اثر بخار و دود، چشم‌هایش متورم شد، در 40 سالگی ترك كیمیا كرده و به تحصیل طب پرداخت. یكی از آثار او در طب «من لایحضره الطبیب» یا «طب الفقرا» نام دارد. این كتاب برای عموم مردم در زمان عدم دسترسی به طبیب نگاشته شده است. كتاب یاد شده در 26 باب تنظیم شده و نسخ متعددی از آن در كتابخانه‌ها موجود است، از جمله نسخه‌ای خطی كه به سال 989 هجری قمری نگاشته شده و به وسیلة مولانا مشكوه به كتابخانة دانشگاه تهران اهدا شده است و در تصحیح كتاب حاضر مورد استفاده قرار گرفته است. كتاب حاضر ترجمه‌ای از متن لایحضره الطبیب است كه در زمان شاه اسماعیل صفوی به دست علاءالدین محمد طبیب انجام و نام تحفه سلیمانیه بر آن نهاده شد." |