| • چکیده : |
,"شیعه همان گروهی از یاران رسول خدا (ص) بودند كه در زمان حیات پیامبر (ص) اصول و فروع را از قرآن و سنت فرا گرفتند و پس از رحلت آن حضرت، بزرگ‌ترین مرجع در این امور را حضرت علی (ع) و دیگر جانشینان وی می‌دانستند. اما پس از شهادت حضرت علی (ع) و روی كار آمدن خلفا، شیعیان در بیش‌تر زمان‌ها مورد اذیت و آزار قرار گرفتند. در ایران نیز، اوضاع سیاسی، اجتماعی و مذهبی مردم به ویژه شیعیان مناسب نبود. اما در قرن هفتم هجری، پس از حملة مغولان و كشت و كشتار و حكمرانی یكصدسالة آنها بر ایران، نقش علمای برجستة شیعه و استدلالات متقن آنها در این دوران، به تغییر در نگرش و گرایش‌های ایلخانان مغولی، بسیار حائز اهمیت است، تا جایی كه بعضی از ایلخانان مغول به دین اسلام و مذهب تشیع روی آورند و تا حدی در گسترش و رشد مذهب تشیع تاثیرگذار بودند. نگارنده در كتاب حاضر، ضمن معرفی مختصر مذهب شیعه از آغاز، و سیر شكل‌گیری و تكوین آن تا عهد مغولان، به بیان برخی عوامل تاثیرگذار در روند تاریخی و گسترش آن در ایران عهد ایلخانان و به ویژه در دورة اولجاتیو، ایلخان مغول پرداخته است." |