| • چکیده : |
,"نگارنده در كتاب دوزبانه‌ی حاضر به منظور آشنایی بیشتر خوانندگان با تكنولوژی آموزشی چین و اهمیت آن در آموزش و پرورش كشورها تصریح می‌كند: "فن‌آوری آموزشی چین ابتدا با برنامه‌های سمعی و بصری دانشگاهی در دهه‌ی 1920 در مدرسه‌ی كشاورزی دانشگاه جی لینگ آغاز شد. در سال 1922 آن‌ها از اسلایدها و فیلم‌هایی استفاده می‌كردند كه توضیحات شفاهی آن‌ها بر روی فتوگراف ضبط شده بود و از آن به منظور گسترش روش‌های علمی كاشت پنبه استفاده كردند. بعد از سال 1949 آموزش سمعی بصری در تمام سطوح در مدارس مختلف، گسترش یافت. در سال 1960 دانشگاه‌های رادیو و تلویزیونی پی در پی در شهرهای پكن، شانگهای و شین یانگ تأسیس شد. فن‌آوری آموزش بعد از به كارگیری سیاست‌های اصلاحات و درهای باز به طور عمده‌ای گسترش یافت. شورای ایالتی در سال 1978 تأسیس دانشگاه رادیو و تلویزیونی مركزی و مركز سمعی و بصری مركزی را در چین تصویب كرد. بعد از آن دانشگاه‌های رادیو تلویزیونی و مراكز سمعی و بصری در استان‌ها، مناطق مستقل و مناطق شهری تأسیس و یا دوباره راه‌اندازی شدند و ایستگاه تلویزیونی آموزشی چین در سال 1986 راه‌اندازی شد." نگارنده در ادامه از آموزش مكاتبه‌ای در چین در دهه‌ی 1950، تكنولوژی آموزشی در محیط‌های علمی، سیستم آموزش ماهواره، ساختار مواد آموزش سمعی و بصری الكترونیك، اداره تكنولوژی آموزشی، و همكاری‌ها و مبادلات بین‌المللی چین در زمینه‌ی تكنولوژی آموزشی با دیگر كشورها، سخن رانده است." |