| • چکیده : |
,"نویسنده در این كتاب تلاش كرده با بررسی منابع متنوع و متعدد تاریخ اسلام دستاوردهای علمی و تمدنی مسلمانان در عصر امویان را معرفی كند. او معتقد است امویان در عرصهی علوم و تمدن نسبت به موقعیت خاص خود پیشرفتهای درخور ملاحظهای داشتند؛ شكوفایی تمدن اسلامی در دورهی عباسیان بدون پیشینه و زمینه نبوده بلكه در واقع دنبالهی گامهای نخستینی بود كه در عصر اموی برداشته شده بود و اگر امویان میتوانستند از فتوحات و جنگهای فراوان خارجی و داخلی در قلمروی گستردهی خود بكاهند و حاكمیت آنها تداوم بیشتری مییافت، بدون تردید در عصر اموی دورهی شكوفایی خلق میشد. كتاب از چهاربخش تشكیل شده است. بخش نخست به بررسی و نقد منابع، شناخت واژهها، گسترهی جغرافیایی و عصر زمامداری خلفای اموی اختصاص دارد. در بخش دوم ساختار جامعهی اموی در قالب ساكنان، ادیان، فرق و مذاهب، و طبقات اجتماعی بررسی شده است. در بخش سوم وجوه مختلف علوم در عصر امویان و دستاوردهای آن طی این فصول معرفی میشود: مراكز علم، علوم دخیله و عقلی، علوم نقلی، علوم ادبی، آموزش و نهادهای آموزشی. در بخش چهارم از پدیدهها و موسسات تمدنی عصر اموی تا حدودی به تفصیل بحث شده است. در این بخش سازمانهای سیاسی، اداری، مالی، قضایی و نظامی عصر اموی مطالعه شده و در فصل جداگانهی به هنر در دو قسمت: موسیقی و معماری اسلامی در این عصر پرداخته شده است. در پایان، نتیجهگیری و فهرست منابع و نمایه آمده است." |