| • چکیده : |
شاعر در((تمنای نگاه)) سرودههایی از این دست به نظم كشیده است :هست نگاه تو تمنای ما/ رد مكن از لطف تقاضای ما/ پرده ز رخ برفكن و گو سخن/ تا كه شود حل معمای ما/ قبله حاجات بود روی تو/ نور بیفشان به مصلای ما/ روشنی دیده عاشق تویی/ شاد نما این دل شیدای ما/ بر دل بیمار نظر كن ز مهر/ ای تو شفابخش و مسیحای ما/ مستی عشقش شود از حد فزون/ هر كه خورد باده ز مینای ما/ در صدف سینه نهان مهر تست/ گوهر عشق است به دریای ما/ گردش ایام ز ایمای توست/ عشق تو نور ره عقبای ما/ تا ابد از غیر تبری كنیم/ بر تو و مهر تو تولای ما/ ((فاضل)) اگر خویش مهیا كنی/ دوست زند خیمه به صحرای ما . |