| • چکیده : |
راوی داستان مردی است به نام هانتا" كه سی و پنج سال از عمر خود را به كار خمیر كردن كتاب و كاغذ سپری كرده است. او در این میان، به كتاب‌های ارزشمندی برخورده و به تدریج با مطالعه آنها سطح آگاهی خود را فزونی بخشیده است. او می‌گوید: "حالا باز به سراغ دستگاه پرسی‌ام برگشته‌ام، دارم كاغذ باطله روی هم می‌كوبم و در دل هر عدل كاغذ، یك فیلسوف كلاسیك جا می‌دهم. گردش امروز صبح در پراگ قدری آرامم كرده است. ذهنم از این اندیشه قدری آرامش پیدا كرده كه تنها این من نیستم، بلكه در این لحظه در پراگ هزاران نفر دیگر دارند در زیرزمین‌‌ها كار می‌كنند و ذهنشان پر از افكار زیبا و زندگی‌بخش است ... جنگ كه تمام شد هنوز تا دهه پنجاه، زیرزمین محل كار من مدام پر از ادبیات دوران نازی‌ها بود و چه لذتی به من می‌داد له و لورده كردن خروارها جزوه و كتاب مربوط به نازی‌ها ... [یك روز در میان انبوه كتاب‌ها] مسیح را چون مارپیچ خوشبین دیدم و لانوتسه را چون دایره بسته‌ای . مسیح را كه سراپا آكنده از درگیری‌ها و وضعیت‌های دراماتیك بود و لانوتسه را غرقه در تعمقی خاموش در لاینحل بودن تناقض‌های اخلاقی ..."." |