| • چکیده : |
,"«آفاق» می‌خواست همة اتاق را برای پسرعمویی كه به پایش نشسته بود آینه‌كاری كند. از زمانی كه او را از جبهه آورده بودند، یك سالی می‌گذشت. روزی كه خطبة عقد را بین آنها خوانده بودند، دست و پا داشت، اما وقتی از جبهه بازگشت، با بدنی بی‌حس آمده بود. آفاق او را دوست داشت، حتی با این كه پسرعمو چند بار از او روگردانده بود. آن شب صدای سینه‌زن‌ها از داخل حیاط می‌آمد. آفاق بعد از دادن غذای امام حسین به او، از او خواست تا با دل شكسته مرادش را از بی‌بی زهرا بخواهد. بعد از رفتن آفاق، او شروع به نماز خواندن كرد و در آن حین آرزو داشت بتواند دست‌هایش را بالا بیاورد و بر سینه بزند. در همان حال و هوا، بانویی با چادری از جنس آب جلو آمد و دست بر آب برد و قطراتی از آب به او زد. دست و پاهایش را كسی از درون تكان داد و توانست سینه بزند، بعد از آن آفاق دوباره به اتاق آمد. مجموعة حاضر مشتمل بر داستان‌های كوتاهی تحت عنوان آب و عطش، جای خالی آفتابگردان‌ها، با هم ولی تنها، در سایه‌سار تقدیر و... است كه داستان مذكور خلاصه‌ای از «آب و عطش» است." |