| • چکیده : |
,"ایرانیان در دورة باستان هفته نداشتند و ماه آنها سی روزه بود. هریك از روزها نام خاصی داشت. در این سی روز، دوازده روز نامشان با دوزاده ماه برابر بود كه آن روز را ایرانیان به پاس این روز، جشن میگرفتند. برای مثال مهرروز یعنی روز شانزدهم مهرماه را مهرگان مینامیدند و در آن روز جشن باشكوهی برگزار میكردند. گویند مهر، نام آفتاب است و چون در این روز، آفتاب برای اهل عالم پیدا شد این روز را مهرگان گویند. در این روز پادشاهان بارعام میدادند تا مردم روزگارشان شاد باشد. در این جستار تلاش شده تا آیین مهرگان آنگونه كه در سرزمین كهن آریایی برگزار میشده است بازنموده شود. «جشن مهرگان در آیینة شعر شاعران»؛ «جشن مهرگان در این روزگاران»؛ «جشن یلدا ادامة جشن مهرگان»؛ و «تجلی مهرگان در تاریخ بیهقی» از دیگر عناوین مطالب كتاب حاضر است." |