| • چکیده : |
,"برخورد تمدن بشری با جنگ در دورههای مختلف متفاوت بوده و ظاهرا اطلاعات ابتدایی ادیان توحیدی نیز نتوانسته است در ساختار واحدهای سیاسی نفوذ كند و در گذر زمان موجبات خودآگاهی بشر نسبت به پدید? جنگ را فراهم آورد. دوران بیتفاوتی نظام حقوق بینالمللی عمومی نسبت به جنگ و دوران "مشروعیت جنگ" و "جنگ عادلانه" كه همراه با وضع مقدماتی برای ایجاد محدودیت در وقوع جنگ نبوده است، دورههایی بودهاند كه جنگ در طول آن به عنوان یك رابط? بینالمللی پذیرفته شد و استقرار صلح پایدار را غیرممكن گردانید. حتی در درو? اسلام نیز با وجود تجهیز تئوریك ایدئولوژی اسلام به ریشههای ضدجنگ، شرایط تاریخی، تحمیلكنند? جنگ بودند. نگارنده در كتاب حاضر نهادهای عمد? نظام حقوق بینالملل كلاسیك حاكم را در برابر فلسف? علمی دكترین انقلابی نظام قراردادی حقوق بینالملل اسلامی به چالش كشیده است. وی ابتدا بر اساس مبانی علمی روانشناختی و جامعهشناختی، پدید? جنگ را بررسی و سپس سابق? تاریخی اشكال پدیداری آن در دورههای مختلف را مطرح مینماید. در بخش دیگر سرنوشت جنگ بعد از شروع روابط بینالمللی و تشكیل دولت شهرها و نیز این مساله را ارزیابی میكند كه آیا احتمال ایجاد صلح پایدار در جهان وجود دارد یا خیر؟" |