| • چکیده : |
,"در زمان‌های قدیم زن و مردی با یك‌دیگر ازدواج می‌كنند و یكی از شرط‌های ازدواجشان را وفا و صداقت قرار می‌دهند. آن‌ها آن‌قدر با هم خوب رفتار می‌كنند كه آوازه‌ی خوشبختی‌شان در تمام شهر می‌پیچید. روزی شوهر، نزد زن خان از خوبی‌های همسرش سخن می‌گوید و این كار حسادت وی را برمی‌انگیزد و با خود می‌گوید چه كاری سبب این همه محبت شوهر نسبت به او شده است. بنابراین روزی خود را به گدایان شبیه می‌كند و به دیدن زن رفته و مشاهده می‌كند كه او با وجود سایه در آفتاب نشسته و نان خشك و آب نیمه‌گرمی نیز در مقابل او قرار دارد. وقتی علت را جویا می‌شود، زن می‌گوید كه اكنون شوهرم در زیر آفتاب مشغول كار است و جز نان خشك و آب نیمه‌گرم، چیزی برای خوردن ندارد. زن خان به نیكی‌های وی پی می‌برد و از وی می‌خواهد كه به او نیز بیاموزد چگونه محبت و علاقه‌ی همسرش را جلب كند. زن از او می‌خواهد كه چندین موی شیر برای او بیاورد. زن خان نخست سعی می‌كند از شیری كه در قفس است چند تار موی بكند، اما موفق نمی‌شود. سپس هر روز به او آب و غذا می‌دهد و یك موی از بدن او می‌كند. سرانجام یك روز با موهای شیر نزد زن می‌رود و زن به او می‌گوید همان‌طور كه می‌توانی حیوانی مثل شیر را با محبت رام كنی، همان‌گونه می‌توانی محبت شوهرت را نیز جلب كنی. داستان مذكور تحت عنوان "زن باوفا" یكی از چندین داستان مجموعه‌ی حاضر به زبان تركی آذربایجانی است. عناوین برخی دیگر از داستان‌ها عبارت‌اند از: قیمت حرف؛ جوان عاقل؛ خیر و شر؛ قاضی فهیم؛ و پیر حیله‌گر." |