| • چکیده : |
,"در قرآن آمده است كه تنها عاملی كه میتواند حالت آرامش و طمانینه را در قلب و جان انسان به وجود بیاورد، آنگونه كه برای از دست دادن هیچچیز احساس اضطراب و تشویق و نگرانی ننماید، توجه روحی به خدا است. این راه برای كسی بسته نیست، هركسی میتواند با سعی و تلاش برای صعود به عالم بالا از خود حركتی نشان دهد. انسانها برای این به دنیا آمدهاند كه خالق هستی را بشناسند و برای نیل به لقای او و كسب رضایتش حركت كنند، اما چرا گاهی عبادات برای انسانها، تسكیندهنده و لذتبخش نیستند؟ نگارنده در كتاب حاضر با استناد به آیات و احادیث به بررسی پاسخ این پرسش میپردازد. وی چگونگی عبادت انسانهای مختلف را بررسی و دو گروه بندگان مخلص و مقدس مآبها را با یكدیگر مقایسه میكند." |