| • چکیده : |
,"این فیلمنامه كه به زبان كردی نوشته شده است روایت نماد تغییر و عبور از دوران نو به كهنه است. در این تعبیر، زن یا شخصیت "داده خانم" نماد آفرینش و نهاییترین و اصلیترین حلقهی گذار از دوران دیروز به امروز معرفی شده است. او در طول یك شبانه روز به هر ترفندی متوسل میشود كه وضعیت زیستی خود را كه همان نماد كهنه است، حفظ كند. حال آن كه ماشینها، یعنی عناصر تغییر دوران با سرعت سرگرم كار هستند. "داده خانم" شب هنگام، آشفته و شكست خورده به سوی كلبهی نایلونی خود بازمیگردد. او در میان ازدحام مردهای جوان عبور میكند و روبهروی آینه مینشیند. چهرهی او با تصویرش در آینه تفاوتی كیفی پیدا میكند و با وزش بیشتر باد، تصویر زشت و كریهاش در آینه محو میگردد و چهرهی او به زیباترین و معصومترین حالت خود میرسد. در آینه تمام تصاویر محو میگردد و سطح آینه را دانههای عرق میپوشاند." |