| • چکیده : |
,"رسم نثار در شكل خاص خود، از سنن بسیار كهن درباری و اشرافی و نیز اجتماعی ایران بوده است و در ادوار مختلف به وضوح از آن یاد شده و برخی از اشكال آن هنوز برجای است. و در شكل كلی خود یك رسم جهانی است كه زندگانی افراد با یكدیگر آن را به وجود آورده و یك نوع پدید? مخصوص محبت و سازش و همزیستی صلحآمیز به شمار میآید. در رسم نثار، عنصر و ماد? اصلی زر است. چه به اعتقاد ایرانیان زر، شاه هم? گوهرهای گدازنده و زینت ملوك میباشد. زر به هنگام نثار و پس از آن نقره به شكل مسكوك درم یا دینار یا شیانی، كه آن را زر هفت ده گویند، مصرف میشده و در آن رسم گاهی با می و گل و گلاب و یا زعفران و مشك و عنبر و عبیر و شكر همراه بوده است. موارد اصلی نثار در ایران قدیم، نوروز و تاجگذاریها و به هنگام سپردن پادشاهی به فرزند یا انتخاب ولیعهد و عروسی و تولد بوده است. مجموع? حاضر دربرگیرند? مقالات ابوالفضل مصفاست كه از ده? 40 تا 70 هـ . ش در روزنامهها و مجلات ادبی مختلف به چاپ رسیده است. متن مذكور بخشی از مقال? ایشان با عنوان رسم نثار است. برخی دیگر از مقالات وی عبارت است از: احكام نجومی شاهنامه؛ كاشان در هشت بهشت؛ وظیفه در شعر حافظ؛ اسطور? جوزا؛ آهوی فلك؛ چهر? ملامتی و قلندری؛ و جوزا و خرداد." |