| • چکیده : |
,"روزی موش سفید و مهربانی هنگام عبور از میان علفزاری چشمش به موش سیاهی افتاد كه به سختی هندوانهای را هل میداد. موش سفید به او كمك كرد تا موش سیاه بتواند هندوانه را به خانهاش برساند. اما موش سیاه بدون آن كه به او تعارفی بكند، تنها نشانی بوتهی هندوانه را به او داد. موش سفید نیز به آنجا رفت و هندوانهی بزرگی از آن بوته جدا كرد. در راه دوستانش به كمك او آمدند. موش سفید نیز دوستان و همسایگانش را به خوردن هندوانه دعوت كرد. از طرف دیگر موش سیاه به تنهایی مشغول خوردن هندوانه شد. او با خوردن تمام هندوانه دچار دلدرد شدیدی شد و شكمش مانند یك هندوانه باد كرد. او از درد ناله میكرد و كمك میخواست. اما هیچكس از دوستان و آشنایان در آن اطراف نبودند و صدای نالهاش به گوش كسی نمیرسید. موش سیاه از كارش پشیمان شده بود. اما این پشیمانی برای او سودی نداشت. از طرفی موش سفید پس از مهمانی با دوستان و همسایگان خویش، مشغول بازی شد. آنها با یكدیگر قرار گذاشتند، در هر كاری همدل و همراه باشند و از دوستی با یكدیگر لذت ببرند." |