| • چکیده : |
,"در عالم حقوق از میان تمامی موجودات، فقط شخص است كه می‌تواند صاحب حق یا طرف حق واقع گردد. شخص یا حقیقی است یا حقوقی، منظور از شخص حقیقی، همان فرد انسانی است، كه به خاطر طبع اجتماعی، مجبور به مساعی و اشتراك با هم‌نوعان خود است. بنابراین، برای تحقق این امر، گاهی برای دست یافتن به مقاصد سیاسی و اجتماعی یا امور منفعتی و... گروه‌هایی را تشكیل می‌دهند كه قانون‌گذار به حكم ثروت و اقتضای زندگی امروزی برای این‌گونه تشكل‌ها، شخصیتی به نام شخص حقوقی قائل است. با وجود این، شخص برای این كه بتواند امور حقوقی خود را اجرا كند، باید دارای قدرت تمییز (قدرت تشخیص) باشد كه به تبع آن، اشخاص یا كلا فاقد تمییزند مانند مجنون، یا در تمییز آن نقض وجود دارد مانند سفیه و یا دارای تمییز كامل هستند. باید توجه داشت كه اگر قدرت تمییز نباشد تمامی اعمال و معاملات شخصی غیرنافذ یا باطل خواهد بود. در كتاب حاضر ضمن بیان مفهوم لغوی و حقوقی شخص و انواع آن، به مفهوم تمییز و اوصاف و موانع آن اشاره و وجوه اشتراك و افتراق تمییز در امور مدنی و كیفری بررسی گردیده است." |