| • چکیده : |
,"در اعصار قدیم، 1000حدود سال قبل از میلاد، قبیله‌ای چادرنشین به نام «لامانادا» در سرزمین كهنسال ایران می‌زیستند. مردم دهكده به كارهای كشاورزی، و ساختن وسایل زندگی اشتغال داشتند. اعتقادات دینی آنها بر اصول آئین زرتشت استوار بود و طبق آداب و رسوم زرتشتیان به فرائض دینی می‌پرداختند و آئین عبادی خود را در آتشكده‌ای به نام آذر انجام می‌دادند. آنها به اعتقادات سنتی خود مقید بودند و امراض را ارواح خبیثه می‌دانستند و برای هر مرضی رسومی خاص داشتند. كسانی را كه به وبا متبلا می‌شدند طعمة گرگها می‌كردند، در دهكده جوانی هیجده‌ساله به نام «آلما» بود كه بسیار مذهبی بود و به آئین زرتشت عشق می‌ورزید و همراه نامزد خود «پانتوآ» مراسم عبادی را با قلبی مملو از عشق به خداوند انجام می‌دادند. آلما مورد علاقة مردم دهكده بود. غروب یكی از روزهای پاییز حال آلما وخیم شد و مشخص شد كه او به بیماری وبا مبتلا شده است. این واقعه آلما را به انتظار سرنوشت نامعلومی نشاند." |