| • چکیده : |
,"«حسنی» پسر باهوش و مهربانی بود كه در یك روستای خوش آب و هوا با مادربزرگش زندگی می‌كرد. او هر روز صبح زود گوسفندهای همسایه‌ها را همراه بزغالة كوچكش به صحرا می‌برد تا علف بخورند. همسایه‌ها نیز برای تشكر به او مزد می‌دادند. یك روز حسنی، كه از تنهایی به تنگ آمده بود، تصمیم گرفت تا همسایه‌ها را امتحان كند. او می‌خواست بداند كه اگر گرگ به گله‌اش حمله كند، همسایه‌ها چه می‌كنند، بنابراین شروع به فریاد زدن و كمك خواستن كرد. مردم روستا خیلی زود برای كمك نزد حسنی رفتند، اما از گرگ خبری نبود. حسنی روز دیگر نیز این كار را كرد، تا این كه روز سوم، گرگ بدجنسی از راه رسید. حسنی با التماس از مردم كمك خواست و آنها نیز به كمك آمدند. حسنی كه از رفتارش خجالت‌زده بود، از همه معذرت‌خوهی كرد و تصمیم گرفت كه دیگر هیچگاه دروغ نگوید. بخشی از داستان حاضر در قالب شعر به چاپ رسیده است." |