| • چکیده : |
,"در روزگار قدیم پسرك ساده و بازیگوشی به نام "حسنی" با مادرش زندگی میكرد. در فصل بهار مادر حسنی مرغ پاكوتاهشان را روی كاهها خواباند و چند تخممرغ زیر آن گذاشت تا به جوجه تبدیل شود. حسنی هر روز به مرغ پاكوتاه سر میزد و برایش آب و دانه میبرد. تا زمانی كه پاكوتاه آب و دانه میخورد حسنی با دستهایش روی تخمها را میپوشاند تا تخمها سرد نشوند. یكی از روزها پاكوتاه كه خیلی گرسنه و تشنه بود، آب و دانه خوردنش بیشتر از روزهای دیگر به طول انجامید و حسنی احساس كرد تخمها در حال سرد شدن هستند. بنابراین از ترس این كه مبادا جوجهها سرما بخورند و داخل پوست بمیرند بدون فكر كاری انجام داد كه باعث به وجود آمدن دردسر بزرگی شد." |