| • چکیده : |
,"«طالوت» رهبر قوم بنی‌اسرائیل، مردی خداپرست بود. «جالوت» كه فردی ستمگر بود همواره با طالوت در جنگ بود. روزی جوانان بنی‌اسرائیل برای نبرد با جالوت آماده شدند و «داوود» كه نوجوانی بیش نبود با اصرار پدر به میدان جنگ رفت. سپاه جالوت جنگ را به نفع خویش پیش بردند و جالوت خود به میدان آمد و حریفی طلبید. بعد از كشتن عده‌ای از سپاه طالوت، داوود با اجازة فرمانده وارد میدان شد و با قلاب‌سنگ جالوت را به هلاكت رساند. پس از آن داوود در كنارطالوت بزرگ شد و در روزگار جوانی، داماد و جانشین او گردید. خدای مهربان او را به پیامبری برگزید و كتاب «زبور» را به او عطا كرد. داوود با صدای زیبا و دلنشین خود آیه‌های الهی را برای مردم می‌خواند و همه را مجذوب خود می‌كرد. در این كتاب مصور كه از سلسله داستان‌های پیامبران است، داستان حضرت داوود (ع) برای كودكان گروه سنی «ب» و «ج» به نگارش درآمده است." |