| • چکیده : |
,"عرفان اسلامی، از آغاز پیدایی دین خاتم (ص) تاكنون، چهره‌های ارزنده و شاخصی را برای عالم انسانی به ارمغان آورده است. در میان شخصیت‌های عرفانی عالم اسلام، شیخ محی‌الدین ابن عربی (560-638 هـ ق) از منزلت و جایگاه ویژه‌ای برخوردار است. درك عظمت این شخصیت عرفانی منوط بر اطلاع از دانش‌ها و معارف عظیمی است كه در آثارش نمایان است. خوانندة آثار ابن عربی ـ خصوصا فصول‌الحكم ـ با نوعی تعقید معانی عرفانی مواجه است كه به ناچار باید به شروح و تفاسیر محققان مراجعه كند، زیرا یكی از عمده‌ترین ویژگی‌های عبارات محی‌الدین، استفاده از زبان تاویل در شرح فصوص دینی است كه فهم آثارش را سخت می‌كند. نگارنده در این كتاب مختصر، تنها به برخی عقاید اساسی در نظام گسترده و پیچیدة ابن عربی اشاره دارد. برخی مطالب مندرج در كتاب از این دست است: زندگانی ابن عربی، ابن عربی و فلسفة اسلامی، ماهیت نظری وی، مضامین و موضوعات در فلسفه‌اش، و نصوصی از ابن عربی." |