| • چکیده : |
,"آن روز به اصرار «بهروز» و «مازیار» قبول كردم موشك كاغذیشان را به سوی یكی از دختران كلاس پرتاب كنم. ولی متاسفانه موشك در بین راه تغییر مسیر داده و به سر دختر دیگری خورد. وقتی دختر به سوی ما برگشت فقط متوج? چشمان زیبایش شدم. نمیدانم چرا او را نمیشناختم. بهروز و مازیار برایم توضیح دادند كه او «بهانه شكوری»، دختر استاد شكوری، است. از رفتار خودم خجالت میكشیدم. از آن روز به بعد تمام مدت تصویر چشمانش در جلوی چشمان من نقش میبست. وقتی برای عذرخواهی نزد او رفتم با سردی تمام گفت كه دیگر هرگز مزاحمش نشوم. من تازه دریافتم كه دلباخت? او شدهام ولی او مرتب از من میگریخت. از سویی نمیتوانستم ماجرای خود و احساسم را در خانه بازگو كنم. پدرم سرهنگ بازنشستهای بود كه برای خود قوانین خاصی داشت. هرگز اجاز? صحبت كردن دربار? علایقمان را نداشتیم. تمام كارها زیر نظر او و به انتخاب او انجام میشد. تا این كه پسرعمویم برخلاف نظر پدرم، نامزدیاش با دخترعمهام را به هم زد و با دختری كه به او علاقه داشت نامزد شد. به این ترتیب ماجراهای بسیاری رخ دادند كه مسیر زندگی مرا تغییر دادند." |