| • چکیده : |
,""توجه"، "یاد خدا" یا "ذكر"، یكی از مهم‌ترین روش‌های عبادت است كه بزرگان دین موكدا توصیه كرده‌اند. در توضیح معنای "توجه" گفته شده است: "توجه به خدا یعنی فرد خود را تنها نبیند و شخص دیگری را بر خود حاضر و ناظر ببیند و چیزی كه مخالف میل او است، انجام ندهد". اما اشكال كار در این جا است كه ذهن ما به سادگی چنین چیزی را نمی‌پذیرد، آخر چطور ممكن است خدا در همه‌جا باشد، دایما ما را ببیند و اعمال و افكار ما را نظاره كند؟ نگارنده در كتاب حاضر با استفاده از یافته‌های علمی و پیشرفت‌های تكنولوژی در صدد آن است نشان دهد كه آیا خدا می‌تواند حاضر و ناظر باشد و آیا چنین چیزی امكان‌پذیر است یا خیر. حاضر و ناظر بودن خداوند را می‌توان ناشی از دو اسم یا صفت خدا دانست: توانایی و دانایی. این دو صفت خداوند در عالم علی مادی ما تجلی دارد. نویسنده در حقیقت می‌خواهد به كمك یافته‌های علمی و پیشرفت‌های تكنولوژی، در همین حدی كه امروزه در اختیار داریم و نه بیش‌تر، ثابت كند كه ساختار فیزیكی عالم علی مادی طوری است كه خداوند می‌تواند همه‌چیز را بداند و بر هركاری كه درتصور ما بگنجد، توانایی دارد. برای درك وسعت علم و آگاهی خداوند و نحو? تجلی آن در عالم از "نظری? اطلاعات" و برای درك قدرت خداوند از "امكانات تكنولوژی یعنی استعدادها و قابلیت‌های ماده" استفاده شده است." |