| • چکیده : |
,"تصوف طریقهای در معرفت و در تربیت است كه اكنون در بین مسلمانان رایج است و پیشتر پیروان آن، پیشینهپوشی را به عنوان "ترك آنچه غیر از خداست" شعار خود كرده بودند. تصوف در دورانهای مختلف به شاخههای متعددی تقسیم شده است. برخی از این شاخهها از مسائل اصلی و اعتقادی تصوف دور شده و به نوعی، تصوف و شاخههای اولیهی آن را به زیر سوال بردهاند. نگارنده در این كتاب، نخست موضوع خرقهسوزی را بررسی میكند. سپس به معرفی برخی از فرقههای تصوف از قبیل اویسیه، ذهبیه، اغتشاشیه، كبرویه، نور بخشیه، نغمه الاهیه، فرقهی خاكسار و طایفهی نور الهی میپردازد. وی در هریك از این فرقهها، عقیدهی برخی افراد مبنی بر منسوب بودن آنها به برخی بزرگان را مطرح میسازد و با دلایلی آن را رد میكند. وی همچنین عقاید خاص هر فرقه را بیان كرده و نحوهی فاصله افتادن پیروان هریك از آنها از اعضای اولیه و گاهی بزرگان و صوفیان واقعی این فرقهها را بازگو میكند." |