| • چکیده : |
,"در داستان حاضر، "شهریار" ـ بزرگ ایل ـ پس از ازدواج با "جیران" تا ده سال از داشتن فرزند، محروم است. او با خدا عهد بسته كه اگر فرزندی به او عطا نماید، به پابوس امام حسین (ع) برود. سرانجام پس از این مدت، آن‌ها صاحب فرزندی می‌شوند. این فرزند، "حسین" نام دارد. سال‌ها بعد "حسین"، از پدر می‌خواهد تا برای "ماه‌بانو" ـ دختر عمو شاهپور ـ به خواستگاری بروند. اما پدر كه با برادر خود، "شاهپور"، سالیان سال اختلاف داشته از این كار سرباز می‌زند. با اصرارهای "شهریار"، سرانجام پدر با این خواسته موافقت می‌كند. اما "قلی" ـ برادر دیگر شاهپور ـ به محض شنیدن این خبر به نزد برادر می‌رود و از محسن پسر خود، "تیمور"، سخن به میان می‌آورد و ...." |