| • چکیده : |
,"در رزوگاران قدیم الاغی بود كه بارهای سنگین صاحبش را به آسیاب میبرد. او كه پیر شده بود، زمانی كه فهمید صاحبش به فكر رها كردن او افتاده است، از مزرعه فرار كرد. او كه خوانندگی را دوست داشت، تصمیم گرفت به روستای "به رهمه"، رفته و خوانندگی كند. در راه با یك سگ، گربه و خروس همراه شد كه آنها نیز به دلیل كهولت سن و نجات جانشان از دست صاحبان خویش فرار كرده بودند. در راه آنها متوجه كلبهای شدند كه تعدادی دزد در آن گرد آمده بودند. آنها توانستند به كمك یكدیگر، دزدها را از آنجا بیرون كنند. این كلبه به قدری زیبا بود كه آنها از رفتن به روستای بهرهمه صرفنظر كردند و در داخل جنگل، در كنار یكدیگر با مهر و محبت تا پایان عمرشان، زندگی سعادتمندی را گذراندند." |