| • چکیده : |
,""خودآگاهی" به این معنی است كه افراد چگونه به خود نگاه كرده و بر اساس این نگاه چه احساسی پیدا میكنند. واقعیت این است كه نوع خودآگاهی ما، پیشبینیكننده احساس رضایت ما از خود و زندگی است و به نظر میرسد كه احساس رضایت، نیازی است كه تقریبا تمام فعالیتهای ما معطوف به آن است؛ این كه مراقب سلامت خود باشیم و با تغذیه، ورزش و نظافت سلامت خود را تامین كنیم، این كه سعی كنیم شغلی را به دست آوریم كه هم به آن علاقهمند باشیم و هم برآورنده نیازهای روزمرهمان باشد و... نایل شدن به تكتك این هدفها منجر به احساس رضایت ما از خود خواهد شد و راضی نبودن از خود، نشانهایست كه به فرد هشدار میدهد نیاز به تغییر دارد. اصلیترین و اساسیترین بخش این تغییر با كار بر روی خودآگاهی شكل میگیرد. ما كمتر حاضریم وقتی را صرف كنیم تا دریابیم دارای چه خصوصیاتی هستیم و به ندرت میتوانیم به طور منظم ارزشها، علایق، اساس باورها یا سبك زندگیمان را تجزیه و تحلیل كنیم. ما فقط در تكاپو هستیم كه كارهایی را كه دیروز انجام دادهایم، امروز تكرار كنیم و به احتمال زیاد همین عمل را فردا و روزهای بعد هم انجام میدهیم. در این كتاب ضمن بیان مفهوم خودآگاهی و اجرای آن، مطالبی در خصوص برخی عوامل موثر بر رشد خودآگاهی و موانع رشد آن و نیز واكنشسنجی بیان گردیده است." |