| • چکیده : |
,"در مكتب دینی، مبنای ارزیابی مقام و موقعیت افراد تقوی است و نه شغل. شغلهای مجاز و حلال نیز، متناسب با خدمت و كارگشایی و تاثیرات مثبت آن بر جامعه دارای تقدس است و علاوه بر پاداش مادی، دارای پاداش معنوی نیز میباشد. خودسازی از اصول اولیه پذیرش مسئولیت است، و تا كسی اصلاح نشود نمیتواند دیگران را اصلاح كند. نگارنده بر این مبنا، در كتاب حاضر به خودارزیابی مدیران در نهجالبلاغه پرداخته است و پنجاه و شش معیار چون: وظیفهشناسی، برنامهریزی، بردباری، اعتمادسازی، بزرگنمایی، وفاداری به تعهدات ، ایثار و... را بیان كرده است. در پایان كتاب نیز پرسشهای خودارزیابی علوی وجود دارد. عنوانهای برخی از فصلهای كتاب عبارت است از: ارزشیابی عملكرد خود فرد، محسنات حضور اخلاق اداری، و آمادهسازی." |