| • چکیده : |
,"بیشتر اطرافیان، من را بدقدم و شوم میدانستند، اما من آرزوی ازدواج با مردی خوب را داشتم تا به آنها ثابت كنم كه بدقدم نیستم و میتوانم خوشبخت زندگی كنم. تا این كه در سن 19 سالگی با پسرداییام «صمد» ازدواج كردم كه یك سال كوچكتر از من بود. بهار سال 1320 ازدواج كردیم و من با خانوادة دایی راهی تهران شدم. آنها اتاق سرد زیر شیروانی را برای زندگی ما مهیا كرده بودند. بعد از مدتی به خاطر عدم توانایی من در بارداری، رابطهام با مادرشوهرم تیره شد. آنها آرزو داشتند تا فرزند صمد را ببینند و تصور میكردند كه مشكل فقط از طرف من است. «معصومه»، خواهر صمد، با گذاشتن سحر و جادو در اتاق ما، سعی در بیرون كردن مهر من از دل همسرم داشت. این موضوع اتفاقاتی را به دنبال داشت كه در ادامة داستان بازگو شده است. داستان از زبان اولشخص روایت میگردد." |