| • چکیده : |
,"داستان "خورشید" را دو راوی (زن و شوهری معمار) به تناوب روایت می‌كنند. آنان كه كودكی و جوانی خود را با هم گذرانده‌اند، اكنون به قلعه‌ی متروكه‌ای سر می‌زنند كه در گذشته خانه اجدادی آن‌ها بوده، اما اینك ویرانه‌ای است كه به حال خود رها شده است. داستان این گونه آغاز می‌شود: "سال‌هاست كه فقط باد در تالارها و حجره‌های این قلعه‌ی متروك پرسه می‌زند؛ غبارها را می‌آشوبد، بر در و دیوار لیسه می‌كشد، به پستوها و زاویه‌های تاریك سر می‌زند، و شیون كنان از راهروها و سرسراها می‌گذرد. دالان‌های ناگرفته و سرداب‌های نمور، روزن‌ها و پنجره‌های شكسته، تاقچه‌ها و رفت‌های خاك گرفته، مطبخ و قهوه‌خانه‌ی متروك، هیچ جا از یورش بی‌امان باد كویری در امان نیست. گویی روح سرگردان آن دختر ایلیاتی‌ست كه در زاویه‌های پیدا و پنهان این قلعه‌ی اربابی پرسه می‌زند، و بخت گم شده‌ی خویش را می‌جوید". در سرتاسر این داستان، زن و شوهر راوی گویی در جست و جوی "روح سرگردان آن دختر ایلیاتی" (خورشید) و علت مرگ ناگهانی اویند؛ اما....." |