| • چکیده : |
,"«خدای والا فرماید: من با گمان بندهام كه به من دارد، قرینم. اگر نیكو گمان كند نیكی یابد و اگر بدگمان برد، بد بیند». «بد حالترین مردم كسی است كه به كسی اطمینان نكند از جهت سوء ظن مفرطی كه دارد و كسی هم به او اعتماد ننماید از خوی بدگمانی او» و «خوشگمانی و نیكپنداری مایه آرامش قلب و دل انسان و سبب سلامت دین است". جلد بیست و دوم از مجموعه «كتاب زندگی" حاوی آیات، احادیث و سخنان و اشعاری در باب «خوشبینی» از برخی شخصیتهای نامآور است. از جمله: سلمان ساوجی، حافظ، خواجه عبدا... انصاری، شیخ بهایی، شاه نعمتا... ولی، سعدی، و مولوی." |