| • چکیده : |
,"در داستان «دزد امانت‌دار»، در زمان‌های قدیم، مردی در تاریكی به سمت گرمابه می‌رفت كه در راه دوستش را دید. این دو مرد با هم به گفت‌وگو پرداختند و به یك دوراهی رسیدند. مرد دومی با عجله خداحافظی كرد و از راه دیگر رفت. اما مرد اولی كه مشغول صحبت كردن بود متوجه نشد و همین‌طور به راهش ادامه می‌داد، به حساب این كه با دوستش صحبت می‌كند حرف می‌زد. از قضا، دزدی همگام او شده بود. به گرمابه رسیدند و مرد صد دینار خود را به امانت به دزد داد. ولی در تاریكی صورت او را ندید. دزد سكه‌ها را گرفت و مرد داخل گرمابه شد. وقتی از گرمابه بیرون آمد دنبال دوستش گشت ولی او را ندید. دزد او را صدا زد و كیسه‌ها را تحویل مرد داد و ماجرا را برای او تعریف كرد. مرد متعجب از این كه، چرا دزد كیسه‌ها را با خود نبرده است، تصمیم گرفت نیمی از سكه‌ها را به او بدهد. اما دیگر دزد را پیدا نكرد. او در دل امانت‌داری و جوانمردی دزد را تحسین كرد. در این مجموعه قصه‌های برگزیده‌ای از قابوسنامه با نام‌های تو نیكی می‌كن و در دجله انداز، نمی‌دانم، جوانمرد عیار، تعبیر خواب، آب در شیر، گواهی درخت، شبلی و كودكان و... به چاپ رسیده است." |