| • چکیده : |
,"داستان كوتاه ایران در نخستین سال‌های دهة چهل، نزدیك به یك دورة ده‌سالة اختناق را پس از كودتای 28 مرداد 1332 از سر گذرانده است. دهة چهل، دهة حاكمیت سانسور و عدم آزادی اندیشه و بیان است؛ دوره‌ای كه در آن رسانه‌های همگانی زیر كنترل شدید قرار دارند، هنرمندان به زندان می‌افتند، و نویسندگان، ممنوع‌القلم می‌شوند. ترس و بدبینی بر همه‌جا حاكم است و این وضعیت، درونمایة بسیاری از نوشته‌های دهة چهل است؛ دوره‌ای كه نویسندگان بازتاب‌دهنده و تصویرگر و بازآفرینندة واقعیت‌های روزگار خویشند. واقعیت‌هایی چون شكست، آرمان باختگی، از پای درآمدن، وحشت و یاس، بدعهدی و ریاكاری و بی‌اعتمادی بر فضای كلی این داستان‌ها بال گسترده است. ششمین مجلد از مجموعة «داستانهای محبوب من» پس از نگاهی به وضعیت داستان كوتاه در دهة چهل، تعدادی از داستانهای این دهه، از نویسندگان مختلف را به همراه نقدی بر داستان‌ها از علی اشرف درویشیان و رضا خندان (مهابادی) دربر می‌گیرد. برخی از داستان‌ها عبارت‌اند از: «جشن فرخنده/ جلال آل احمد»، «زیر باران/ احمد محمود»، «پناهگاه/ ناصر تقوایی»، «مرثیه/ اكبر رادی»، «مهرة مار/ م. ا. به‌آذین» و «قصه چهارم/ غلامحسین ساعدی»." |