| • چکیده : |
,"من خیلی كوچك بودم كه كارخانه كفشسازی، محل كار پدرم، آتش گرفت و پدرم بیكار شد. پدرم بعد از آن ماجرا مدتی به پاریس رفت تا كاری در كارخانههای آنجا بیابد. پس از مدتی نامهای به ما نوشت و اطلاع داد كه یكی از دوستانش در آنجا شغلی برایش یافته و اگر ما نیز به پاریس برویم، میتوانیم دوباره در كنار هم زندگی كنیم. من، مادر و خواهرم «سوزان» و برادرم «دی دی» به پاریس رفتیم. چند روز در خان? عمه بودیم ولی بعد پدرم خانهای اجاره کرد و ما به آن نقل مکان کردیم. خان? ما در محل? بد و كثیفی بود. من كه فرزند بزرگ خانواده بودم مجبور بودم در غیاب پدر و مادر از صبح تا شب كار كنم؛ غذا میپختم، خانه را تمیز میكردم و به اوضاع خواهر و برادرم رسیدگی میكردم. با این همه همواره مورد خشم پدر و مادرم بود. تا این كه پدرم بر اثر بیماری سل بستری شد. در یكی از روزهایی كه عمه به دیدن ما آمده بود، بحثی میان او و مادرم درگرفت. و من آن روز از میان حرفهای آن دو متوجه شدم كه دختر خانواده نیستم و از شیرخوارگاه به میان آنها آمدهام. از آن روز نگاهم به خانوادهام و زندگی تغییر كرد." |