| • چکیده : |
,"در همسایگی خانواده‌ی "نرگس" پیرزنی زمین‌گیر به همراه دختر ناشنوایش، گلبهار، زندگی می‌كرد. نرگس خود را موظف می‌دید كه هر روز به منزل آن‌ها رفته و نیازهایشان را برطرف كند. ننه‌خدیجه علاوه بر گلبهار، یك دختر و دو پسر دیگر هم داشت كه هریك به زندگی خویش مشغول بوده و تقریبا مادر پیر و خواهر ناتوان خود را فراموش كرده بودند. سال‌های متمادی تنها نرگس همدم و یاور این مادر و دختر بود تا زمانی كه ننه‌خدیجه به علت كهولت و بیماری در آستانه‌ی مرگ قرار گرفت. او از زن جوان خواست به طور قانونی قیم گلبهار شود تا پس از فوتش آسیبی به دخترش وارد نشود. پس از درگذشت پیرزن، فرزندان دیگر وی تصمیم بر این گرفته كه خواهر خویش را به یك آسایشگاه بفرستند كه این موضوع با مخالفت شدید نرگس روبه‌رو شد. او قبول كرد كه مانند گذشته، از گلبهار مراقبت كند و از سهم‌الارثی كه به وی تعلق گرفته بود زندگی‌اش را تامین نماید. چند سالی بعد كه هیچ‌یك از نزدیكان گلبهار به جز خواهرش از وی سراغی نمی‌گرفتند دختر نرگس در مدرسه با دختری به نام "مریم" آشنا شده كه اندكی پس از تحكیم دوستی بین این دو، رفت‌وآمدهای مریم به منزل خانواده‌ی نرگس شروع شد و در نتیجه با گلبهار نیز آشنا گردید و پس ازمدتی متوجه شد كه وی عمه‌ی دوست اوست. با اصرار مریم و صحبت‌هایش با خانواده و پدر و مادرش آن‌ها متوجه غفلت خود شده و بار دیگر به سراغ گلبهار رفتند. چندی پس از این ماجرا گلبهار بیمار شد و درگذشت. نرگس و خانواده كه عازم یك مهمانی بودند به علت تصادف فرزند كوچكشان از مهمانی منصرف شده و راهی بیمارستان شدند و درست در همین شب مادر نرگس پس از آن كه از دخترش قول گرفت مراقب برادر جوان خود باشد درگذشت. گذر زمان بر دل داغدار همه مرهم گذاشت و چندسالی بعد نرگس از مریم، برادرزاده‌ی گلبهار، برای برادرش خواستگاری كرد." |