| • چکیده : |
,"هفدهمین شماره از مجموعهی "دغدغههای جوان پویا"، تحت این عناوین فراهم آمده است: مفاهیم اساسی تربیت و سیاست، رابطهی تربیت و سیاست، تربیت سیاسی و هویت جنسی، عوامل تربیت سیاسی، و تربیت سیاسی و دین. به تصریح نگارنده: "تربیت سیاسی عبارت است از فعالیتی منظم و مستمر برای شكوفا نمودن استعدادهای آدمیان جهت تولید، كسب، حفظ و توزیع قدرت سیاسی، دولت و حكومت و یا نظارت بر آن". وی در یك نگاه مقایسهای بین تاثیرتربیت بر سیاست و به عكس معتقد است كه اگر تاثیر تربیت بر سیاست، منتج به تاثیر بدنهی جامعه بر مجریان و صاحبان و متولیان قدرت میگردد، در تاثیر سیاست بر تربیت، این نخبگان سیاسیاند كه بر بدنه و بر آحاد جامعه و پرورش دادن استعدادهای آن موثرند. اگر تاثیر تربیت بر سیاست، عمیق، ریشهدار ولی درازمدت است، تاثیر سیاست بر تربیت گرچه سطحیتر و زودگذرتر، اما سریع، قطعی و جدی است. اگر در تاثیر تربیت بر سیاست، اجتماع نخبگان فكری، فرهنگی، سیاسی و... لازم است كه دیر حاصل است و سخت نتیجه میدهد، نخبگان سیاسی برای تاثیرگذاری بر تربیت جامعه، زودتر به سیاستگذاری و تصمیمگیری و ابلاغ و اجرا میرسند. نگارنده به نكاتی چند به عنوان نتیجهگیری بحث، تاكید میكند كه بدینقرار است: "گرچه زنان در طول تاریخ از قدرت سیاسی و حكومتی فاصله داشتهاند ولی این نكته حكایت از آن ندارد كه زنان از استعداد كمتری برای آموزش سیاسی و تربیت سیاسی برخوردارند؛ عقل و عدل اقتضا میكند كه زنان و مردان، تربیت سیاسی مساوی و مشابه ببینند؛ ممكن است زن و مرد، استعداد متفاوت برای تربیت سیاسی داشته باشند، اما اساس این نكته به هویت جنسی بازنمیگردد بلكه به هویت انسانی مربوط است". معرفی و شرح عوامل تربیت سیاسی در سه سطح خانواده، نهادهای جامعهی مدنی و عوامل سیاسی از دیگر مباحث كتاب به شمار میآید." |