| • چکیده : |
این كتاب، ترجمهای از سرودههای شیركو بیكس" شاعر كردی زبان است. مترجم كتاب یادآور میشود: ""دربند پروانه" برآیند غربت و تاریخ ملت كرد است. اثری كه از یك سوی تضادها و ناهمگونیهای غربت، با روح شرقی شاعر در آن بازتاب مییابد، و از دیگر سوی، به همراه نگاهی گاه گذرا و گاه با تامل بر تاریخ پر نشیب و فراز ملت كرد، به بیان چالشها، محرومیتها و رنجهای انسان معاصر كرد میپردازد". نخستین سروده كتاب با این عبارات آغاز میشود: قطره قطره،/ باران گل را باز مینگارد/ نیز نم نم،/ چشمانم تو را!/ چه سال پربارش غربت،/ و چه درد بخشندهایست/ اینگونه آرام،/ سنگ به سنگ كوه سرم را میشكوفانند؛/ شاخه به شاخه دست و انگشت خشكیدهام را سبز میكنند،/ چونان قاصدك،/ به دست باد عشق تو ام میسپارند،/ و در سرماریزه روحت میرویانندم!/....." |