| • چکیده : |
,"این مجموعه، دربردارندهی پانزده داستان كوتاه است. برخی از داستانها كم و بیش سادهاند و ترتیب و تسلسل رویدادها در آنها حفظ شده است، پارهای دیگر دیدگاههای دیگرگونی دربارهی زمان دارند و جابهجایی و در هم آمیختگی زمانی در آنها یافت میشود. موضوعات عمدهی داستانها: انتقام و مرگ، میل به زندگی و مبارزه برای آن است. طنزی سیاه و مرگبار در همهی داستانهای مجموعه جاری است. این طنز بیش از هر داستان دیگر در "آناكلتومورونس" دیده میشود كه داستانی با كنایههای ناتورالیستی است: توصیف جنین، سبیل پانچا، استفراغ، و عرق جاری زنها. اما در این داستان غریب، تسلط سحرآمیز قدیسی دروغین بر ده عجوزهی میانه سال، رنج و تیرهبختی شخصیتها گهگاه لحن طنزآمیز تند و غالب را میزداید. در "دشت سوزان" ـ قصهای كلاسیك از زنا كه در آن احساس غالب، نه عشق یا آرزو، كه پشیمانی است ـ در آغاز داستان، پایان آن گفته میشود. اما تعلیق و بیتكلیفی نه تنها در نتیجهی بهكارگرفتن این فن تباه نمیشود، بلكه با پرداخت دراماتیك فزونی مییابد. همچنین ترتیب و تسلسل رویدادها به گرایی در هم شكسته میشود، و زمان از حركت بازمیایستد. چند داستان نیز كم و بیش حكایت به شمار میآیند، مثل "شبی كه تنهایش گذاشتند"، كه در آن "فلیثیانو در پی چارهجویی است تا مثل دو عموی بخت برگشتهاش به دار آویخته نشود. نگارنده این قصه را با تمام توان دراماتیك آن باز میكند، شاخ و برگ اضافی را میزند، اما جزئیات و جملههایی را كه داستان را غنا میبخشد، تكرار میكند. |